NİÇİN YARATILDIN

Akıp giden bir âlemdesin.
Gün gün gitmektesin.

Hayat gemisinde…
Bir deryaya akmaktasın.

Doğumdan ölüme…
Bir hayat yolundasın…

Gelen mutlak gidiyor.
Sen de bir gün gideceksin.

Peki nereye bu yolculuk?
Düşündün mü hiç?

Bu akış nereye idrak ettin mi?
Hayat yolculuğunu düşündün mü?

Nehirler denize akmakta.
Denize varıp karışmakta.

Peki sen nereye akmaktasın?
Hayat yolunda nereye gitmektesin?

Ölüm nedir?
Ölüm sonrası nedir?

Nasıl ağaç tohuma akıyorsa…
Tohum yeni bir var oluşa hazırlanıyorsa…

Bu âlem de bir tohuma akıyor.
Bu âlem yeni bir âleme hazırlanıyor.

Düşün bunları.
Boş değil bu âlem.

Her nefesin kıymetini bil.
Her anın kıymetini bil.

Kendine değer ver.
Çünkü sen değerlisin.

Çünkü sen…
Hakk’ın değerlerini taşıyorsun.

Yaşamın sırrına eriş.
Yaşamın akışına eriş.

Yaratılış gayeni anla.
Niçin yaratıldığını düşün.

Göz görmek için yaratıldı.
Kulaklar duymak için yaratıldı.

Ayaklar yürümek için yaratıldı.
Her organ bir görevle yaratıldı.

Peki senin görevin ne?
Sen niçin yaratıldın?

Varoluşu düşün?
Niçin bu âleme geldiğini düşün?

Varlığın yaratılışı düşün.
Varlığın görevini düşün.

Hayat yolundaki akışı düşün.
Tefekkür içinde ol.

Gayret içinde ol.
Kabiliyetini anla.

Bu hayattan bir gün gideceksin.
Gidiş nereye düşün.
Sonrasını düşün.

Zümer Sûresi 42: Elletî kadâ aleyhel mevte ve yursilul uhrâ ilâ ecelin musemma.”

Meâli: Ölüm Hakk’ın takdiridir. Zamanı elbet bir gün gelecektir..”

Zümer Sûresi 42: “Li kavmin yetefekkerûn.”

Meâli: “Tefekkür içinde olan kimselerden olun.”

Bakara Sûresi 44: “E fe lâ takılûn.”
Meâli: Hâlâ akıl edip düşünmez misiniz?”