İKİ MÎM

İki mîmle mîmlendim, Muhammed’le bilindim
Hakk’ın ulvî yolunda, Elif ile dirildim

Kendi vücûd mülkümden, damla olup süzüldüm
Âbid dendi adıma, Halk adıyla anıldım

Evvel sırrı ben idim, kendimden halk eyledim
Zâhir oldum göründüm, bâtın oldum gizlendim

Varlık benim ispatım, nice esma giyindim
Kesret denen âlemde, çeşit çeşit göründüm

Varlığı diri tutan, sürüp giden ben idim
Rücû ettim kendime, âhire akıp gittim

Yoktur benden gayrısı, âlem benim aynamdır
Her yer benim cemâlim, Halk yüzünden göründüm

Nûr alâ nûrdur âlem, nûrumdan halk eyledim
İki nûrun sırrında, iki mîmle izlendim

Zâtım ile dâimim, sıfatımla bâkiyim
Mevcudat illâ benim, kendim ile göründüm